Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy słynie na całym świecie z genialnej akustyki. Jednym z pierwszych, którzy tu występowali był Artur Rubinstein, który – od czasu jego wizyty w Bydgoszczy w 1960 r. – jest patronem sali koncertowej.
Filharmonia Pomorska jest instytucją kultury Województwa Kujawsko-Pomorskiego, współprowadzoną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zaliczana jest do czołowych instytucji muzycznych kraju.
W Filharmonii działają dwa etatowe zespoły artystyczne: Orkiestra Symfoniczna oraz Orkiestra Kameralna Capella Bydgostiensis.
Oba zespoły są uznane na świecie i regularnie koncertują w kraju i zagranicą. Udziałem obu są również światowe prawykonania dzieł, w tym specjalnie dla nich napisanych przez takich kompozytorów, jak: Krzysztof Penderecki, Henryk Mikołaj Górecki, Wojciech Kilar, Bogusław Schaeffer, Romuald Twardowski czy Krzysztof Herdzin.
Widownia sali koncertowej Filharmonii Pomorskiej liczy 850 miejsc. Na estradzie mieszczącej orkiestrę i chór, znajdują się 47-głosowe mechaniczne organy wybudowane przez firmę Rieger-Kloss z Krnova (Czechy). W Filharmonii znajduje się także sala kameralna i foyer główne, obie na 170 miejsc.
W foyer i holach bocznych podziwiać można bogaty zbiór portretów rzeźbiarskich w brązie słynnych kompozytorów i wirtuozów oraz unikatowe gobeliny tkane na zamówienie Filharmonii. Ważne miejsce zajmuje cykl gobelinów „Kwartet zapustny” Tadeusza Brzozowskiego, jednego z najwybitniejszych polskich kolorystów oraz Zbiór Współczesnego Polskiego Malarstwa i Grafiki im. Tadeusza Brzozowskiego. Kolekcja, która powstała w latach 1986–88, zawiera dzieła m.in. Zdzisława Beksińskiego, Jerzego Nowosielskiego czy Jana Tarasina.
Historia filharmonii
Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy utworzona została na bazie Pomorskiej Orkiestry Symfonicznej, której dyrektorem był Mieczysław Tomaszewski, funkcjonującej nad Brdą od 1946 r. W 1951 r. jej nowy szef – Andrzej Szwalbe wraz z Towarzystwem Muzycznym podjął starania o upaństwowienie zespołu, w wyniku czego 1 stycznia 1953 r. Pomorską Orkiestrę Symfoniczną przekształcono w Państwową Filharmonię Pomorską w Bydgoszczy.
Andrzej Szwalbe szybko rozpoczął starania, by Filharmonia miała własną siedzibę. Wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę nowego gmachu odbyło się 26 czerwca 1954 r. Projekt wybrano w drodze konkursu. Wygrała koncepcja zespołu bydgoskiego Miastoprojektu, na czele którego stanął Stefan Klajbor. Konstruktorem gmachu został Bogdan Piestrzyński, potem do zespołu dołączył jeszcze projektant akustyki Witold Straszewicz.
Reprezentacyjny, neoklasycystyczny gmach z genialną akustycznie salą koncertową miał oficjalną inaugurację 16 listopada 1958 r. W tym roku również nadano instytucji imię Ignacego Jana Paderewskiego (jego brat – Józef Paderewski – od 1926 r. do śmierci w 1958 r. mieszkał i pracował w Bydgoszczy). Od 1959 r. sala koncertowa FP stała się miejscem recitali muzyków o międzynarodowej renomie. Pierwszymi takimi artystami byli: Henryk Sztompka, Witold Małcużyński, Artur Rubinstein, Ida Haendel, Leonid Kogan, Światosław Richter.
W zapoczątkowanym w latach 90-tych XX wieku cyklu Mistrzowie Literatury w Filharmonii pojawili się wybitni poeci, pisarze, tłumacze, m.in.: Czesław Miłosz, Irwin Allen Ginsberg, Ryszard Krynicki, ks. Jan Twardowski, Anders Bodegård, Adam Zagajewski, Zygmunt Kubiak, Julia Hartwig.